Home

Lieve allemaal,
 
Ik ben al weer 3 ½ maand terug in Nederland en heb mij het ‘luxe leven in sneltreinvaart’ weer eigen gemaakt. Nog bijna dagelijks denk ik terug aan mijn mooie tijd in Uganda. Een paar weken geleden had ik een reünie met 8 ex-vrijwilligers. Wat was het fijn om samen herinneringen op te halen en te lachen zoals we dat daar ook veelvuldig met elkaar hebben gedaan.
 
Jullie zullen inmiddels wel nieuwsgierig zijn waar jullie geld naartoe is gegaan. De 30 bedden en 30 matrassen zijn, kort na mijn vertrek uit Uganda en het herstel van Emma, door Emma en andere Nederlandse vrijwilligers aan de (door de community geselecteerde) ouderen uitgedeeld. Blijdschap en geluk was er op de gezichten van de ouderen af te lezen.
 
Citaten van Emma uit de e-mails die ze mij heeft gestuurd:
-         ‘All elderly have been dancing’

Hujambo![/b]
 
Ik ben al weer ruim een week in ons koude kikkerlandje. Het is ontzettend leuk om mijn lieve vrienden en familie weer te zien en de Westerse luxe en het Nederlandse eten is echt genieten. Ondanks dat ik maar drie maanden ben weggeweest, verbaas ik mij bijvoorbeeld over de hoeveelheid water dat uit de douchekop komt, iedereen die op zijn/haar Blackberry aan het internetten is in de trein en 16-jarige pubers die op hun glimmende Vespa voorbij scheuren. Ook valt het mij op dat alles hier zo ontzettend goed georganiseerd en schoon is en dat Nederlanders ondanks dit alles toch van alles te zeuren hebben. Maar goed, over een tijdje vind ik dit alles waarschijnlijk net zo vanzelfsprekend en heb ik net zoveel te zeuren …
 

Hujambo![/b]
 [/b]
Mijn waarschijnlijk laatste blog vanuit Uganda is bij deze aangebroken. Het is een triest idee dat mijn mooie en bijzondere avontuur over een weekje is afgelopen.
 
De afgelopen week heb ik weer veel meegemaakt. Grotendeels mooie momenten, maar ook een moeilijk moment.
 
Zondagmiddag had ik een meeting over het donatiegeld met Emma. Toen Emma aankwam zag ik direct dat er iets mis was. Ze liep krom van de pijn. Emma vertelde dat ze vanaf die ochtend al last had van haar buik, duizeligheid en hartkloppingen. Van onze meeting kwam dan ook niet veel terecht en ik ben met haar meegegaan naar het ziekenhuis. Ik ben toen echt geschrokken van de enorm slechte omstandigheden van de gezondheidszorg en de houding van het ziekenhuispersoneel.

Hujambo![/b]
 [/b]
De laatste twee weken van mijn verblijf in Uganda zijn aangebroken. Enerzijds heb ik veel zin om naar huis te gaan om mijn leuke leventje in Nederland weer op te pakken. Tegelijkertijd zie ik er tegenop, omdat ik het land en de mensen erg zal gaan missen. Ik heb het hier onwijs naar mijn zin. Iedere dag is het genieten van al het moois om mij heen en bovendien is er veel (leuk) werk te doen. Ik sluit zeker niet uit dat ik op een dag terug zal gaan naar ‘The pearl of Africa’.
 
Allereerst wil ik goed nieuws met jullie delen! Emma, Jeroen en ik hebben goede bestemmingen gevonden voor het donatiegeld.

Oli Otya (hallo, hoe gaat het),[/b]
 [/b]
Het is al weer even geleden dat ik jullie heb verteld over mijn ervaringen in Uganda. Ik wil weer een heleboel met jullie delen, dus ga er even lekker voor zitten…J!


Vorige week heb ik een Ugandese naam gekregen. Ik heet Nazziwa (humble) en behoor tot de clan van de kraanvogel (nationale symbool). J

Oli Otya (hallo, hoe gaat het),
 
Ik heb onderstaand bericht eind vorige week geschreven en nog geen tijd gehad om te schrijven over de afgelopen dagen. Ik zal jullie hier z.s.m. over vertellen in een nieuwe blog met nieuwe foto’s!
 
Ik heb weer een heleboel met jullie te delen! Laat ik beginnen bij waar ik was gebleven...
 

Daar ben ik weer! Ik heb gelukkig vandaag tijd gevonden om meer te vertellen over (de werkzaamheden van) Lwengo en wat foto’s te plaatsen! J
 
Gisteren heb ik jullie verteld over de evaluatie van het onderwijs in de community, de readingclub, de womenclub en de girlsclub. Maar is nog veel meer dat Lwengo doet!
 
Momenteel zijn Anthony/Jjingo/Vincent erg druk met fototentoonstellingen. Folkert, een Nederlandse man die een tijdje geleden diverse projecten (van Be More) in Uganda heeft bezocht, is een fotograaf en heeft tijdens zijn verblijf in Uganda prachtige foto’s gemaakt. Volgende week zaterdag zal de eerste fototentoonstelling plaatsvinden, met o.a. als doel: bewustwording, vermaak en meer naamsbekendheid (sponsoren) voor Lwengo. Het belooft een hele happening te worden. Er zijn meer dan 1000 personen uitgenodigd, er zullen optredens plaatsvinden en er worden twee koeien gekocht voor de lunch. Ik ben heel benieuwd...
 

Oli Otya (hallo, hoe gaat het),


Bedankt weer voor jullie lieve reacties! Blijf dit vooral doen, want het is voor mij iedere keer weer leuk om te lezen. Bovendien hoor ik graag hoe het met jullie gaat!:-)
 
 

 
Daar ben ik weer en er is al weer een week voorbij. Er zijn nu 6 weken verstreken en ik zit daarmee op de helft van mijn verblijf in het prachtige Uganda. Tijdens mijn dagelijkse ritjes achterop de boda boda is het echt genieten van de prachtige omgeving. Ik zal dit echt gaan missen als ik straks weer terug ben in Nederland.
 

Oli Otya (hallo, hoe gaat het),[/b]
                           
Het is al weer 1 ½ week geleden dat ik jullie heb verteld over mijn ervaringen in Uganda, dus ik heb weer een heleboel dat ik met jullie wil delen.
 
Vorige week dinsdag hadden we een vrijwilligersdag. Met de andere vrijwilligers zijn we toen langs drie verschillende projecten van Be More in Uganda geweest: Lwengo, Thekera en Chedra. Het was leuk om alvast een kijkje te nemen bij Lwengo, aangezien ik hier de komende 8 weken zal gaan werken. Mijn eerste indruk van Lwengo was erg goed. De drie projectleiders: Anthony, Vincent en Jjingo gaven ons een warm welkom en vertelden op een enthousiaste manier over Lwengo. We hebben die ochtend een gezin uit de community geholpen met water halen. Het was shocking om te zien wat voor vervuild water er gebruikt wordt. Het was in mijn ogen meer een modderpoel met kikkervisjes. (Zie de foto.)
 

Hey allemaal,

Graag even jullie aandacht voor het onderstaande geweldige initiatief van twee vriendinnen van mij! EN nogmaals bedankt voor al jullie support middels jullie lieve reacties en/of dondaties! Jullie maken het voor mij mogelijk om de Ugandesen zoveel mogelijk te helpen :-)!


Liefs van Kitty

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------





WIJ GEVEN MET GEMAK € 2.000 UIT AAN 1 BED. MET € 2.000 EURO KUNNEN ER IN OEGANDA 75 BEJAARDEN AAN EEN BED WORDEN GEHOLPEN…

Hey allemaal,

Wat een geweldig lieve reactie allemaal en super dat zoveel van jullie Emma willen steunen. Dat doet me echt goed! Het meest handige is denk ik als jullie het bedrag dat jullie willen doneren/uitgeven aan crafts op mijn rekening storten en aan mij per e-mail laten weten wat je precies wil hebben. Mijn rekeningnummer is: 7868765 (ING) t.a.v. K. Verhoeven. Zodra ik het geld heb zal ik de spulletjes bij Emma kopen. Ik zie wel hoe ik het allemaal mee ga krijgen, maar dat komt wel goed, desnoods stuur ik het per post naar Nederland op.
Maryam, ik bel je vd week wel even om het af te spreken. Super lief dat je je zo wil gaan inzetten!:-) En Jane, geldt jouw aanbod nog steeds? Zo ja, dan kan je de mensen in jouw omgeving verwijzen naar mijn weblog en/of heb je nog meer info nodig? Ik hoor het wel.

Nogmaals heel erg bedankt!

Liefs van Kitty

Wasibyeotya ssebo/nyabo!!![/b]
 
Daar ben ik weer en ik heb weer een hoop te vertellen!
 

Wasibyeotya ssebo/nyabo!!!
 
Allereerst bedankt voor alle leuke/lieve reacties op mijn vorige weblogs. Het is fijn om te merken dat jullie mij volgen en met mij meeleven.
 
Mijn derde week in Uganda is al weer bijna verstreken en kan echt zeggen dat de laatste twee weken met ups en downs zijn gegaan. Hoe meer ik ‘into’ Uganda raak hoe meer leuke/bijzondere, maar zeker ook moeilijke, momenten ik meemaak. Ik zal er nu een aantal noemen.
 
Allereerst: Het is leuk/bijzonder om mij in een land te bevinden dat in alle opzichten verschilt met Nederland. Het is leuk/bijzonder om via het vrijwilligerswerk ECHT kennis te maken met deze andere wereld. Het is een speciale en leerzame ervaring, en raad het dan ook iedereen aan om het een keer te doen.
 

En hierbij dan eindelijk wat foto's!!

Wasibyeotya ssebo/nyabo (goedemiddag man/vrouw)!!![/b]
 
Inmiddels ben ik een week in Uganda en DAMN wat heb ik al veel meegemaakt! Ik voelde me af en toe echt in het diepe gegooid, maar nu ik bij het nieuwe project een goede start heb gemaakt en een heerlijk weekend met de andere vrijwilligers heb gehad, heb ik mijn draai in Uganda gevonden.
 
Eerste twee dagen bij het Child Restoration Outreacht (CRO) Uganda